Ένα από τα πιο παλιά και ιστορικά Μοναστήρια της Ελλάδας, που βρίσκεται σε απόσταση 11 χλμ. από την πόλη των Καλαβρύτων και είναι “κολλημένο” στη δυτική, γυμνή και κατακόρυφη πλευρά του Χελμού. Κατά την παράδοση, ιδρυτές της Μονής είναι οι Θεσσαλονικείς αδελφοί μοναχοί Συμεών και Θεόδωρος, οι οποίοι, αφού μόνασαν στο Άγιο Όρος και προσκύνησαν στα Ιεροσόλυμα και στο Σινά, καθοδηγούμενοι από την Παναγία και με τη βοήθεια της βοσκοπούλας Ευφροσύνης, ανακάλυψαν στο απρόσιτο Σπήλαιο την Εικόνα της Παναγίας, που είχε φιλοτεχνήσει ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Τότε, το 362, το Μοναστήρι πήρε την πρώτη του μορφή με τη συνοδεία πλήθους θρύλων. Η Μονή διαθέτει μεγάλο πλούτο κειμηλίων, μεταξύ των οποίων εξαιρετική θέση κατέχει η εικόνα της Παναγίας, που φιλοτέχνησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Επίσης, διαθέτει ένα σπάνιο λάβαρο με τις μορφές τριών βυζαντινών αυτοκρατόρων, ένα πολύτιμο σταυρό με Τίμιο Ξύλο, λειψανοθήκες, Ευαγγέλια σε περγαμηνές κ.λπ. Διαθέτει επίσης βιβλιοθήκη με περισσότερους από 3.000 τόμους, καθώς και πλήθος χειρογράφων, πέντε από τα οποία κοσμούνται με αξιοθαύμαστες μικρογραφίες. Πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου και πλήθος πιστών από όλη την Ελλάδα επισκέπτονται τη Μονή.

Δυτικά των Καλαβρύτων και σε απόσταση έξι χιλιομέτρων από αυτά, βρίσκεται η ιστορική Μονή της Αγίας Λαύρας, που ιδρυθηκε το 961 μ.χ.  Η Μονή έγινε το κέντρο της Εθνεγερσίας του 1821, με την ύψωση του Λαβάρου της Επανάστασης και την ορκωμοσία των αγωνιστών από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό. Η Μονή δεν άργησε να γίνει στόχος των κατακτητών, οι οποίοι την πυρπόλησαν στις 4 Μαΐου του 1826, χωρίς να τη λαφυραγωγήσουν, γιατί οι μοναχοί έγκαιρα μετέφεραν μακριά κάθε πολύτιμο αντικείμενο.   Νέες διώξεις, εκτελέσεις και καταστροφές, γνώρισε η Μονή, το σκληρό Δεκέμβριο του 1943, από τους Γερμανούς κατακτητές.  Στο Μοναστήρι φυλάσσονται, μεταξύ πολλών άλλων κειμηλίων, το «Λάβαρο της Επανάστασης», λειψανοθήκες Αγίων, δύο χειρόγραφα Ευαγγέλια, αρχιερατικά άμφια κ.λπ. Η Μονή πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου.

Το «Σπήλαιο των Λιμνών» βρίσκεται κοντά στο χωριό Καστριά του Δήμου Λευκασίου, επί του επαρχιακού δρόμου Καλαβρύτων - Κλειτορίας. Απέχει περίπου 17 χλμ. από την πόλη των Καλαβρύτων.  Το Σπήλαιο είναι ένα σπάνιο δημιούργημα της φύσης. Εκτός από τους λαβυρινθώδεις διαδρόμους, τις μυστηριώδεις στοές και τους παράξενους σταλακτιτικούς σχηματισμούς, το «Σπήλαιο Λιμνών» έχει κάτι το αποκλειστικά δικό του, που δεν υπάρχει σε άλλα γνωστά σπήλαια. Είναι οι αλλεπάλληλες κλιμακωτές και μάλιστα σε τρεις ορόφους λίμνες του, που το καθιστούν μοναδικό στο είδος του στον κόσμο.  Πρόκειται για παλιά κοίτη υπόγειου ποταμού με εξερευνημένο μήκος 1.980 μέτρων. Το χειμώνα που λιώνουν τα χιόνια το Σπήλαιο μετατρέπεται σε υπόγειο ποταμό με φυσικούς καταρράκτες. Κατά τους θερινούς μήνες ένα τμήμα του ξηραίνεται και αποκαλύπτονται πρωτότυπες δαντελωτές λιθωματικές λεκάνες και φράγματα ύψους μέχρι 4 μέτρα. Το υπόλοιπο Σπήλαιο διατηρεί μόνιμα νερά σε δεκατρείς λίμνες. Το αξιοποιημένο μήκος του Σπηλαίου,το οποίο προσφέρεται και για επίσκεψη, ανέρχεται σε 500 μέτρα.  

Το άγριο φυσικό τοπίο που περιβάλλει το φαράγγι του Βουραϊκού, «δάμασε» με απόλυτο σεβασμό στη μοναδικότητά του, η τεχνολογία στις 10 Μαρτίου του 1896, όταν άρχισε το ταξίδι του ο οδοντωτός σιδηρόδρομος. Την κατασκευή του αποφάσισε ο Χαρίλαος Τρικούπης το 1889 οπότε και άρχισε να κατασκευάζεται το έργο και το κόστος του έφτασε τα 3.900.000 χρυσές δραχμές. Το τρενάκι συνεχίζει το ταξίδι του στο χρόνο χαρίζοντας υπέροχες στιγμές στους επιβάτες ξεκινώντας από το Διακοπτό και καταλήγοντας στα Καλάβρυτα. O οδοντωτός κάνει τη διαδρομή περίπου σε 1 ώρα και υπάρχουν 4 προγραμματισμένα δρομολόγια την ημέρα ανά κατεύθυνση. Για τους λάτρεις της πεζοπορίας, ένα μέρος της διαδρομής μπορεί  να γίνει και περπατώντας πάνω στις γραμμές του τραίνου, συνδυάζοντας την επιστροφή με τον Οδοντωτό από το Διακοπτό ή κάποιον ενδιάμεσο σταθμό.

Στις πηγές του Αροανίου, ο οποίος είναι υδροδότης του Λάδωνα και 25 χλμ. από τα Καλάβρυτα μυρίζει πέστροφα. Ο λόγος; Το ιχθυοτροφείο που λειτουργεί στην περιοχή του Πλανητέρου κάτω από την προστατευτική ομπρέλα των πλατάνων και τον ψίθυρο του νερού.  Το τοπίο εδώ είναι ειδυλλιακό ενώ στην περιοχή υπάρχουν παλιές νεροτριβές και νερόμυλοι. Από το Πλανητέρο, ξεκινούν ενδιαφέροντα ορειβατικά μονοπάτια προς Ελατόφυτο, Μάζι (μισή ώρα) και Ντουρντουβάνα (6 ώρες). Eπίσης το μονοπάτι Ε4 προς Λουσούς (4 ώρες) και Καλάβρυτα (6,5 ώρες).

Είναι ίσως από τις πιο βαθιές αναπνοές που παίρνει το τοπίο στην ορεινή Αχαΐα, η αλπική λίμνη του Τσιβλού που με την αναπάντεχη παρουσία της συναγωνίζεται και σχεδόν ξεπερνά σε ομορφιά το περίφημο ελατόδασος της Ζαρούχλας που περιβάλλει με πράσινα «τσίνορα» το βαθύ της μπλε. Η Τσιβλού βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων και είναι από τις ελάχιστες λίμνες που υπάρχουν στην ορεινή Πελοπόννησο.  Αιτία για όλη αυτή την ομορφιά ήταν ένα λάθος της φύσης, μια κατολίσθηση που έγινε το 1912 όταν φράχτηκε ο αρχαίος ποταμός Κράθις, που ...γουργουρίζει ακόμα και σήμερα δίπλα της.    

Το χιόνι που «παγώνει» τους ώμους του Χελμού, δίνει το … εισιτήριο στους σκιέρ, για να αφεθούν στην απόλαυση που προσφέρει η ισορροπία πάνω στον πάγο. Το 1988 άρχισε να λειτουργεί το Χιονοδρομικό Κέντρο στη θέση Ξηρόκαμπος, σε απόσταση 14 χλμ. από τη μαρτυρική πόλη των Καλαβρύτων. Ο ορεινός αυτός τόπος αξιοποίησε το πλεονέκτημά του που ήταν το χιόνι και οι θαυμάσιες βουνοπλαγιές του Χελμού, που σε μεγάλη έκταση είναι καλυμμένες από ελατοδάση. Το Χιονοδρομικό Κέντρο βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του Χελμού και σε υψόμετρο από 1.650 έως 2.340 μέτρα. Λειτουργούν επτά (7) αναβατήρες (2 αρχαρίων, 2 τύπου καρέκλας και 3 συρόμενοι) με συνολική δυνατότητα μεταφοράς 5.000 ατόμων ανά ώρα, που εξυπηρετούν 12 πίστες όλων των επιπέδων συνολικού μήκους 20 χιλιομέτρων.  Μπορείτε να απολαύσετε την ειδική πίστα για moguls ski,το πάρκο για snowboard, τις διαδρομές cross country ski, το μοναδικό πάρκο snow tubes, τις πτήσεις με αλεξίπτωτο πλαγιάς, τις διαδρομές με τα snowmobiles, τα μονοπάτια ορειβατικού σκι και τα μονοπάτια πορείας και ορειβασίας. Υπάρχουν τρία κτήρια υποδοχής χιονοδρόμων και επισκεπτών για ξεκούραση, καφέ ή φαγητό. Οι χώροι στάθμευσης είναι άνετοι, ενώ διαθέτει σταθμό Α’ Βοηθειών, καταστήματα ενοικιάσεως εξοπλισμού και σχολές σκι

Το τηλεσκόπιο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών με το όνομα ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ είναι το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο των Βαλκανίων και το δεύτερο μεγαλύτερο της Ηπειρωτικής Ευρώπης, το οποίο βρίσκεται στην κορυφή "Νεραϊδόραχη" του Χελμού σε υψόμετρο 2.340 μ.  Το τηλεσκόπιο αυτό θα μπορεί να παρατηρεί αντικείμενα σε απόσταση 7 δις ετών φωτός, μια απόσταση αντίστοιχη της ηλικίας του ηλιακούσυστήματος.  Το τηλεσκόπιο ονομάστηκε Αρίσταρχος προς τιμή του αρχαίου Έλληνα αστρονόμου Αρίσταρχου, που πρώτος αυτός συνέλαβε τη θεωρία του ηλιοκεντρικού συστήματος. Οι λόγοι που προτιμήθηκε η κορυφή του Χελμού για ένα τόσο σύγχρονο και σημαντικό εγχείρημα του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών είναι ότι υπάρχει παροχή λειτουργικής υποδομής λόγω της εγκατάστασης του Χιονοδρομικού Κέντρου όπου είναι εύκολη η οδική πρόσβαση, παροχή ρεύματος και τηλεφώνου, δεν υποφέρει από φωτορρύπανση των πόλεων αφού οι μεγάλες πόλεις βρίσκονται πίσω από τα βουνά. Επίσης είναι μια από τις σκοτεινότερες περιοχές της Ευρώπης, το τηλεσκόπιο είναι πάνω από τα σύννεφα σε μεγάλο ποσοστό ετησίως και μπορεί να παρατηρεί είδωλα τα οποία είναι εξαιρετικής ποιότητας. Ακόμη, το υψόμετρο (2.340 μ.) που είναι τοποθετημένο το τηλεσκόπιο, είναι κατάλληλο να παρατηρεί και στο υπέρυθρο φως και να ερευνά για ύπαρξη πλανητών του γαλαξία μας, αστρικές εκρήξεις, χημική σύσταση, δομή και δυναμική γαλαξιών, καθώς επίσης και σμήνη γαλαξιών.

Στο λόφο του Καππή, 500 μέτρα από το κέντρο των Καλαβρύτων προς το χιονοδρομικό κέντρο, βρίσκεται ο τόπος θυσίας, ιστορικό και μεγαλοπρεπές μνημείο που θυμίζει τις τραγικές συνέπειες του πολέμου.  Για αντίποινα σε ενέργειες ανταρτών, οι Γερμανοί κατακτητές συγκέντρωσαν σε αυτό το λόφο και εκτέλεσαν όλο τον αντρικό πληθυσμό της πόλης, άνω των 12 ετών. Στις ψηλές στήλες έχουν χαραχτεί τα ονόματα των εκτελεσθέντων, ενώ στην κορυφή του μνημείου προβάλλει ένας σταυρός ύψους 8 μέτρων, πάνω στον ομαδικό τάφο των 1.100 μαρτύρων. Δέος προκαλεί η κατακόμβη, στην οποία βρίσκονται καντήλια ισάριθμα με τις οικογένειες των εκτελεσθέντων, καθώς και το παράπλευρο γλυπτό της πονεμένης μάνας, έμβλημα του Δήμου Καλαβρύτων και σύμβολο της ανθρώπινης καρτερικότητας.

Στον όμορφο πεζόδρομο των Καλαβρύτων και πριν φτάσουμε στην κεντρική πλατεία, συναντάμε το Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος. Πρόκειται για το παλιό δημοτικό σχολείο των Καλαβρύτων, που χτίστηκε σύμφωνα με το πρώτο κρατικό πρόγραμμα ανέγερσης σχολικών κτιρίων, στις αρχές του 20ου αιώνα και άρχισε να λειτουργεί το 1906.  Σε αυτό το χώρο γράφτηκε μέρος του δράματος των Καλαβρύτων στις 13 Δεκεμβρίου 1943. Το σχολείο πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς κατακτητές και ανακατασκευάστηκε μετά την απελευθέρωση. Το 1986 κηρύχθηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού και αποφασίστηκε να στεγάσει το Δημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος, το οποίο εγκαινιάστηκε μόλις το 2005. Σκοπός του μουσείου είναι η συγκέντρωση, καταγραφή και έκθεση υλικού που μαρτυρεί την ιστορία, τη λαογραφία και την παράδοση των Καλαβρύτων, και ιδιαίτερα την ιστορία του Ολοκαυτώματος και των γεγονότων που διαδραματίστηκαν στην ευρύτερη περιοχή.